فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُلْ حَسْبِیَ اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ
پس اگر روى برتافتند بگو خدا مرا بس است هیچ معبودى جز او نیست بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است
فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُلْ حَسْبِیَ اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ
پس اگر روى برتافتند بگو خدا مرا بس است هیچ معبودى جز او نیست بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است

من رحمت الهی رو در این عکس میتونم ادراک کنم
در این عکس نهایت آرامش را میتوان حس کرد
اگه من اونجا زندگی میکردم وقتی دلم میگرفت
به آب نگاه میکردم باهاش حرف میزدم...
من همیشه آرزو دارم توی چنین جایی زندگی کنم
امیدوارم یه روزی به آرزوم برسم...
ولی بازم هواتو داره ای عشق
همیشه توی صحن قلبم هستی
زدرد دوریت میباره ای عشق
*نرفتی لحظه ای حتی تو ازفکر
همیشه پیش من اینجا نشستی
نری که بی تو تنها میشه این دل
تو توی قلب من تنها نشستی
*بدون تو دلم تنهاترینه
تمام ثانیه هام رنگ درده
همیشه خواستم اینو از خدا من
که لحظه های بی تو برنگرده
شبام بعدتوغرقه شور و نوره
ایشالا از منو تو غصه دوره
میون عاشقا اونی برندس
که تو سختی همیشه اون صبوره
*چی شده بامنم کم صحبتی تو
توکه واسم مثال رحمتی تو
چی شده که گمان کردی یه لحظه
که تویه ثانیه هام زحمتی تو
تو رحمته خدای مهربونی
یه رحمت که تموم هرگز نمیشه
یه رحمت از همون جنس رحیمش
یه رحمت که میمونه تا همیشه
*شبام با شوق دیدار تو صبح شد
چه روزی میشه اون روزی که هستی
کنار بسترت آروم بگیرم
تو آغوشم بگیری گرم دو دستی
« جوان و آزاد که بودم ، تفکرات و آرزوهایم محدودیتی نداشت . در خیال خود می خواستم دنیا را تغییر دهم . پیر تر و عاقل تر که شدم ، دریافتم که دنیا تغییر نمی کند ، بنابراین توقعم را کم کردم و تصمیم گرفتم کشورم را تغییر دهم . اما این آرزو هم غیر ممکن بود . به میانسالی که رسیدم ، آخرین توانم را به کار گرفتم تا فقط خانواده ام را تغیر دهم.... اما افسوس آنها هم نمیخواستند عوض شوند . و اینک در بستر مرگ و در حال احتضار ، ناگهان فهمیدم که : اگر فقط خودم را تغییر می دادم ، خانواده ام تغییر میکرد ، با دلگرمی آنان میتوانستم کشورم را تغییر دهم و کسی چه میداند شاید میتوانستم دنیا را هم تغییر دهم » .
از کتاب سوپ جوجه برای تقویت روح