هاپوی من ! hapo

 هاپوی شما چه شکلیه ؟؟ 

ناخن هایت این شکلی شده؟

ناخن هایتان شکننده و نازک است؟ لک های سفیدی روی آن افتاده؟ راه راه شده؟ متخصصان می گویند اینها می تواند نشانه ای از کمبود برخی مواد معدنی یا ابتلا به برخی بیماری ها باشد. ناخن هایتان شکننده و نازک است؟ لک های سفیدی روی آن افتاده؟ راه راه شده؟ متخصصان می گویند اینها می تواند نشانه ای از کمبود برخی مواد معدنی یا ابتلا به برخی بیماری ها باشد. آنها معتقدند از روی ناخن ها می توان حتی استعداد و احتمال ابتلا به برخی بیماری ها را نیز تشخیص داد؛ مشکلات عروقی، تیرویید، کمبود ریزمغذی ها و... نگاهی به ناخن هایتان بیندازید و با «کلینیک پوست» این هفته همراه شوید.
ناخن هایتان خط خطی است؟
آزمایش تیرویید بدهید!
خط دار بودن ناخن مساله ای شایع است اما نباید نسبت به آن بی تفاوت بود. گاهی کم کاری تیرویید یا کم خونی می تواند باعث بروز این مشکل شود. خط دار شدن ناخن می تواند از علایم پیش از یائسگی هم باشد. تغییرات هورمونی مربوط به این دوران باعث خشکی ناخن می شود و همین مساله روی ضخامت ناخن تاثیر می گذارد و باعث می شود سطح ناخن در برخی نقاط نازک و در برخی قسمت ها قطورتر شود. خطوطی که نمایان می شود علامت همین تفاوت ضخامت است. بهترین کار این است که با متخصص پوست در این زمینه مشورت کنید. اگر سالمند هستید در ۹۵ درصد موارد خط دار شدن ناخن نشانه پیری طبیعی ناخن است و علامت بیماری خاصی نیست.
ناخن هایتان شکاف برداشته؟
شاید کمبود زینک (روی) داشته باشید!
شکاف ناخن مساله ای عادی و طبیعی نیست. کمبود آهن، زینک (روی) و ویتامین های گروه Bیا سیلیسیوم می تواند در بروز این مساله دخیل باشد. این ریزمغذی ها در تشکیل ساختمان ناخن دخالت دارند و وقتی میزان آنها در خون کم باشد، ناخن شکاف برمی دارد. کمبود کلسیم هم می تواند دلیل این موضوع باشد اما به مراتب نادرتر است. در یائسگی نیز گاهی شاهد این مساله هستیم. تغییرات هورمونی باعث خشکی ناخن ها می شود و این مساله می تواند باعث شکننده شدن آنها و شکاف بین ناخن شود.
ناخن هایتان زرد شده؟
شاید پسوریازیس داشته باشید!
بیشتر مردم فکر می کنند فقط سیگاری ها ناخن های زردی دارند در حالی که برخی بیماری ها نیز می تواند باعث بروز این مشکل باشد. برخی بیماری های قارچی، بالابودن قند خون و دیابت، پسوریازیس، مصرف برخی داروها مخصوصا داروهای مربوط به شیمی درمانی یا استفاده مرتب از لاک هم ناخن را زرد می کند.
ناخن هایتان شکننده است؟
شاید کمبود آهن داشته باشید!
اگر ناخن های شکننده ای دارید، به دنبال لاک های مقاوم کننده یا کاشت ناخن نباشید. به جای پاک کردن صورت مساله، مشکل را حل کنید. شکنندگی ناخن نشانه کمبود آهن، زینک و ویتامین B است. تحقیقات نشان داده مصرف مکمل بیوتین می تواند به ضخیم شدن ناخن و افزایش مقاومت آن کمک کند.
ناخن هایتان رنگ پریده است؟
شاید کم خون باشید!
رنگ ناخن از وضعیت سلامت شما خبر می دهد. در بیشتر موارد پریدگی رنگ ناخن نشانه مشکلات گردش خون است. وقتی ناخن ها به قدری رنگ پریده هستند که رنگشان سفید به نظر می رسد، یعنی دچار کم خونی هستید و باید آزمایش خون بدهید.
ناخن هایتان لکه های سفید دارد؟
مانیکور نکنید!
برخلاف باور عامه مردم این لک های سفید هیچ ارتباطی با کمبود کلسیم ندارند بلکه درواقع حباب های هوا هستند که در پی آسیب دیدگی ناخن به وجود می آیند. مانیکور بیش از حد، رشد مکرر لایه شاخی و استفاده از ناخن به عنوان ابزار مثلا برای خاراندن باعث بروز آنها می شود.
ناخن هایتان نرم شده؟
شاید کمبود گوگرد داشته باشید!
گوگرد ترکیبی طبیعی است که در مقاومت ناخن نقش اساسی بازی می کند. وقتی فردی دچار کمبود گوگرد می شود، معمولا برای او سیستئین تجویز می شود که اسیدآمینه گوگرد است. البته کلم، تخم مرغ، پیاز و خیار هم منابع خوب گوگرد هستند.
ناخن هایتان سیاه شده؟
شاید ملانوم داشته باشید!
اگر خطی سیاه زیر ناخن یکی از انگشتانتان افتاده، باید با متخصص پوست مشورت کنید. اگر خوش بین باشیم، این خط هماتوم یا خونمردگی است و ظرف چند روز برطرف می شود اما ممکن است ملانوم باشد. گرچه این موضوع چندان شایع نیست اما بهتر است در موردش نظر متخصص را جویا شوید.
ترجمه سمیه مقصودعلی

چگونه عروس هلندی را روی دست بیاوریم ؟

چگونه عروس هلندی خود را بر روی دست بیاوریم!   از خواسته و هدف هر یک از دارندگان عروس هلندی داشتن پرنده ای رام و مطیع می باشد و روی دست آوردن آنها مهمترین بخش این مطلب هست که در این پست به بررسی و آموزش می پردازیم.روی دست آوردن عروس هلندی را می توان از هر سنی آغاز کرد و البته هر چقدر سن پرنده کمتر باشد ، به مراتب بسیار ساده تر است و با بالا رفتن سن پرنده و کم تحرکی وی ، زمان بیشتری می انجامد تا شما بتوانید پرنده ی خود را بر دستان خود بنشانید. قبل از آموزش لازم بهتر است به نکات ذیل توجه بفرمایید روی دست آوردن عروس هلندی هیچگونه ارتباطی به جنسیت پرنده نداشته و شامل  دو جنس نر و ماده می شود.روی دست آوردن عروس هلندی در هر سنینی که پرنده در آن قرار دارد امکان پذیر است ولی میزان سن سبب به وجود آمدن فاصله ی زمانی تا آموزش دیدن پرنده می شود.در آموزش این مطلب نیازی نیست پرنده ی شما وحشی یا رام باشد بلکه در هر دو شرایط این آموزش امکان پذیر است.در آموزش این مطلب نیازی نیست که پرنده ، تک حیوان خانه ی شما باشد بلکه شما می توانید به یک یا چند پرنده که در کنار هم  و در یک قفس به سر می برند این عمل را انجام دهید. ابتدا از گام اولیه شروع می کنیم، چرا که ممکن است تازه واردی و خریداری تازه ، وارد وبلاگ شده و قصد دارد عمل آموزش را شروع کند. گام اول: تازه خریداران توجه داشته باشند ، که قبل ازاینکه قصد روی دست آوردن عروس هلندی خود را داشته باشند ، بهتر است ، ابتدا به حیوان خود فرصت داده تا نسبت به محیط و اطرافیان و حتی پرنده های همسایه عادت کرده و شروع به غذا خوردن و تحرک استاندارد کرده و بعد  این آموزش را آغاز کنندگام دوم: برای روی دست آوردن پرنده ، وی حتما باید داخل قفس باشد ،پس هرگز او را از قفس بیرون نیاورید.سپس اجازه دهید پرنده بر روی میله ی نشیمین(نی خواب) ساکن شده و سپس  فقط انگشت اشاره ی خود را در راستای سینه ی او نزدیکش ببرید.کاملا عادیست که در مراحل اولیه ، پرنده یا راه فرار را بر می گزیند یا اینکه دفاع از خود آن هم به کمک نوک تیز خود، بهترین چاره برای اوست.در صورتی که پرنده گاز می گیرد اوایل، دست خود را از دسترسش خارج کنید ولی همچنان به پافشاری خود در نزدیک کردن انگشت اشاره به پرنده ادامه دهید؛توجه کنید که انگشت اشاره حتما باید در راستای سینه ی پرنده باشد ،پس هیچ گاه انگشت خود را به صورت اشاره، مانند یک مداد که از نوک به پرنده نزدیک می شود ،جلو نبرید، به طور راحتتر؛انگشت اشاره ی خود را برای عروس خود به منزله ی میله ی نشیمن فرض کنید.در صورتی که پرنده ی شما فرار می کندنترسید و ناراحت نشوید ( از شما اصرار و او اون انکار)در گام سوم، همچنان پافشاری و اصرار خود را ادامه دهید ولی این بار انگشت اشاره ی خود را به زیر سینه ی پرنده نزدیک کنید به طوری که فاصله ی طوطی با انگشت شما، به اندازه ی یک قدم او باشد.خواهید دید که پرنده از انگشت اشاره ی شما به عنوان یک میله یا عامل فرار استفاده خواهد کرد، چندین مرتبه ادامه دهید، حتی ممکن است پرنده خسته شود ، مخصوصا در عروس هلندی که بینی آنها از شدت تنفس صورتی میشود.خواهید دید در حالت خستگی  و در آخر پرنده بر روی انگشت شما زمانی طولانی تر می نشیند و بعد فرار می کند.در مرحله سوم بیش از نیمی از راه را رفته اید.این بار همانند گام  سوم هر از گاهی برای امتحان و عادت دادن پرنده انگشت اشاره ی خود را نزدیک او ببرید و بعد از اینکه مطمئن شدید که پرنده بر روی انگشتان شما می نشیند از دست دیگر خود کمک گرفته و دانه و غذایی را (از داخل قفس ، پس هیچ گاه پرنده رو از قفس خارج نکنید) در دست دیگر ریخته و نزدیک او ببرید...به این ترتیب مدتی کوتاهی ، این چنین با پرنده ی خود سیر کنید ...تا اینکه مرحله ی آخر یعنی نشستن روی دست به طور کامل؛ حال در این مرحله ، فضاهای نفوذی که احتمال می دهید پرنده از آنها فرار کند،مانند پنجره ، در ، کانال کولر و... را ببندید.پرنده را از قفس بیرون بیاورید. و اجازه دهید که بر روی سقف قفس خود بنشیند.در این مرحله هر چند گاهی انگشت اشاره ی خود را به آرامی نزدیک سینه ش کرده تا بر روی انگشتان شما بنشیند و در این حالت یعنی آزادی به نشستن روی انگشت شما عادت کند،ضمنا شما می توانید همانند شرایط داخل قفس با دست دیگر خود ، مقداری  غذای مورد علاقه ش یا غذای معمولی بدهید.در مرحله ی پایانی ، روی قفس را بپوشانید ، در این صورت پرنده دیگر خانه ی خود را نمی شناسد (بهتر است همراه پرنده و در نزدیک قفس بمانید) پرنده را بر روی پارچه یا بر روی کف زمین قرار دهید و آنگا انگشت اشاره را به سمت او ببرید و در کمال راحتی و ناباوری پرنده باآسایش کامل بر روی انگشت شما می نشیند.نکته: توجه داشته باشد که پرنده ی خود را نسبت به کف زمین دو نکنید زیرا در پرنده ی های وحشی احتمال پرواز یا پرش می رود که در اینصورت گرفتن پرنده برای شما کمی مشکل خواهد شد. از حالا به  بعد...به راحتی شما یک عروس هلندی تربیت شده ای دارید که برروی انگشتان شما می نشیند. موفق و پیروز باشید.

عادت های استرس زا

همه ما استرس را تجربه کرده ایم. در این شرایط ضربان قلب افزایش پیدا می کند و کف دست دچار تعریق می شود. همه ما استرس را تجربه کرده ایم. در این شرایط ضربان قلب افزایش پیدا می کند و کف دست دچار تعریق می شود. بعضی از عادت ها، باعث افزایش استرس می شود، عادت هایی در شیوه خوردن، نوشیدن، خوابیدن و حتی در برخورد با دیگران ممکن است باعث تشدید استرس شود. از جمله این موارد می توان به نمونه های زیر اشاره کرد:
مصرف زیاد کافئین
مصرف چندین فنجان قهوه در روز ممکن است باعث تحریک بیش از حد فرد شود و اضطراب وی را افزایش دهد. بنابراین مصرف نوشیدنی های کافئین دار را به حداقل برسانید.
بیان گلایه مندی
گاهی لازم است با دوست خود بنشینید و تمامی ناراحتی خود را برای او بازگو کنید اما بهتر است صحبت های خود را خلاصه کنید. به یاد داشته باشید، اگر تنها درباره موارد منفی صحبت کنید و به این موضوعات بیندیشید، دچار استرس بیشتری خواهید شد. در هر صورت بهتر است که وقتی گلایه خود را مطرح می کنید، دیگر پرونده مشکلتان را به طور کامل ببندید.
ذهن خود را با موضوعاتی که نمی توانید آن را تغییر دهید، مشغول می کنید:
باید قبول کنیم که بسیاری از موضوعات را نمی توان تغییر داد، انگشت گذاشتن روی اشتباهات هم مشکلی را برطرف نمی کند. نگرانی درباره موضوعاتی که نمی توانید آن را تغییر دهید، فایده ای ندارد؛ بنابراین بهترین کار، فراموش کردن آن است.
مواد غذایی ناسالم می خورید:
گاهی، استرس باعث می شود به خوردن هله هوله تمایل پیدا کنید. اما این کار می تواند وضعیت جسمی و ذهنی شما را بدتر کند. بنابراین در صورتی که هوس خوردن کردید مواد غذایی سالم را انتخاب کنید.
اولویت بندی نمی کنید:
گاهی متوجه می شوید که باید کار بیشتری از آن چه تصور می کردید، انجام دهید؛ نگران نباشید نفس عمیق بکشید و سپس بر اساس اولویت، کارها را فهرست بندی کنید. یک مورد را انتخاب و کار را شروع کنید تا تمامی کار به پایان برسد.
به یاد داشته باشید، انجام دادن چند کار با هم، نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.
خواب کافی ندارید:
کمبود خواب باعث بی حالی، بدخلقی و ... می شود. با داشتن خواب کافی روزانه، از این مشکلات پیشگیری می کنید.
تحلیل کردن بیش از حد رفتار خود و دیگران
آیا تابه حال شده است که ساعت ها پس از صحبت کردن با فردی، نگران باشید که شاید حرف نادرستی گفته باشید، یا این که شاید بهتر بود جمله مناسب تری می گفتید، یا این که شاید باعث ناراحتی آن فرد شده اید، یا فرصت پیشرفت را از دست داده اید و ... ؟ یا بهتر است نسبت به پاسخ او واکنش نشان می دادید؟مطمئن باشید شما تنها کسی هستید که متوجه این ریزه کاری هاست. تحلیل کردن این موارد باعث افزایش استرس می شود.
ورزش نمی کنید:
زمانی که مشغله زیادی داریم، سعی می کنیم برخی از کارها را حذف کنیم؛ اولین برنامه ای که اغلب حذف می شود، ورزش است. در حالی که می توانید با انجام دادن ورزش های سبک قبل از خواب، استرس را از خود دور کنید و خواب خوبی داشته باشید.
برنامه ریزی ندارید:
یک روز تنها ۲۴ساعت است اما گاهی وظایفی بیشتر از آن چه می توانیم بر عهده می گیریم. در اغلب موارد پس از به عهده گرفتن مسئولیت زیاد متوجه می شویم که از عهده انجام آن بر نمی آییم. بنابراین بهتر است از قبل برنامه ریزی کنیم تا بدانیم طی روز چه چیزی در انتظار ماست.
تمایل دارید همه کارها را خودتان انجام دهید:
آیا تصور می کنید برای این که کاری را به نحواحسن انجام دهید، حتما خودتان باید آن را بر عهده بگیرید؟ این کار باعث می شود تحت فشار قرار گیرید. اجازه دهید دیگران به شما کمک کنند تا از استرس شما کاسته شود.
روی بدی ها تمرکز می کنید:
روزهای خوب و بد می آید و می رود. اما افراد مضطرب تنها روی نکات منفی تمرکز می کنند و نکات مثبت را نادیده می گیرند. سعی کنید نیمه پر لیوان را ببینید و امید و شادی را جایگزین غم و نگرانی کنید.
کارها را پشت گوش می اندازید:
این کار اضطراب را افزایش می دهد. بنابراین با برنامه ریزی صحیح از بروز اضطراب پیشگیری کنید.
عجول هستید:
افراد مضطرب به قدری در انجام دادن کارهای خود دچار استرس می شوند که از لذت بردن فعالیت های خود محروم می شوند.
لازم است سرعت انجام کارها را کمی کم کنید تا از انجام آن لذت ببرید.
مترجم: علیرضا

عادات غذایی اشتباه ایرانی ها

ما ایرانی ها در گذشته عادت های بسیار خوب غذایی داشتیم که به مرور بسیاری از آنها را فراموش کرده ایم؛ عادت هایی مثل دور هم غذاخوردن، مصرف کمتر گوشت قرمز و خوردن مواد غذایی تازه. ما ایرانی ها در گذشته عادت های بسیار خوب غذایی داشتیم که به مرور بسیاری از آنها را فراموش کرده ایم؛ عادت هایی مثل دور هم غذاخوردن، مصرف کمتر گوشت قرمز و خوردن مواد غذایی تازه.
البته برخی عادت های غذایی قدیمی ها هم ناسالم بود؛ مثلا علاقه شان به مصرف غذاهای چرب و شور. در این مطلب نگاهی می اندازیم به مهم ترین عادت های غذایی قدیمی ها و نقد و ارزیابی هریک از این عادت ها از منظر سلامت.
زود شام خوردن: یکی از عادت های خیلی خوب ما در گذشته، زود شام خوردن بود. مردم بعد از غروب آفتاب شام می خوردند و فاصله بین شام تا زمان خوابیدن زیاد بود. در این شرایط هضم غذا به خوبی انجام می شد و بیماری هایی مانند گاستریت و ورم معده کمتر بود.
متاسفانه این روزها دیگر فاصله ۲.۵ ساعت بین شام و خواب رعایت نمی شود و به همین دلیل بروز مشکل های گوارشی بیشتر شده است.
مصرف فراوان سبزی خوردن: استفاده از سبزی خوردن، در بسیاری از مجالس باب بود و به تعداد افراد، بشقاب سبزی خوردن وجود داشت. در حالی که امروز، این عادت تا حدی کمرنگ شده و سالاد جای آن را گرفته است. گرچه مصرف کاهو و گوجه فرنگی خوب است و هم می تواند معده را پر کند و هم به فعالیت دستگاه گوارش کمک می کند، اما بهتر است مصرف سبزی هایی که حاوی ویتامین های بسیاری هستند را هم فراموش نکنیم.
مقایسه سفره های دیروز و امروز
امروزه سر برخی میزها یک سبد سبزی خوردن می بینیم اما چقدر خوب است همان طور که برای هر کسی یک ظرف ماست اختصاص می دهیم، مثل گذشته یک بشقاب سبزی خوردن هم بگذاریم چون وقتی سبزی را در یک ظرف بزرگ وسط سفره قرار می دهیم دست خیلی از افراد به آن نمی رسد و از خیر خوردن آن می گذرند.
مصرف روغن های جامد و حیوانی: مصرف روغن های حیوانی و جامد در گذشته بیشتر بود. روغن های جامد دوستدار قلب نیستند اما چون مردم تحرک بیشتری داشتند و غذاهای چرب به خوبی متابولیزه می شدند، کمتر شاهد عوارض آنها بودیم.
استفاده از موادغذایی تازه: در گذشته مردم سعی می کردند سبزی ها و انواع گوشت را تازه استفاده کنند اما امروزه همه نوع موادغذایی را فریز یا کنسرو می کنند. مساله اینجاست که عمر مواد مفید غذایی پخته در فریزر نصف می شود بنابراین فریز کردن برای استفاده درازمدت، روش مناسبی نیست. اگر سبزی خام را بتوان ۶ ماه در فریزر نگهداری کرد، زمان مناسب برای نگه داشتن سبزی پخته ۳ ماه است.
مصرف زیاد میوه به عنوان دسر: ایرانی ها همیشه مردم میوه خوری بوده اند اما در گذشته میوه به عنوان دسر شناخته می شد و افراد در فواصل بین غذا، میوه می خوردند و انواع شیرینی و دسرهای مختلف کمتر مصرف می شد. متاسفانه امروز مصرف میوه کمتر و انواع کیک و شیرینی جایگزین آن شده که همگی ما با عوارض این دسته از خوراکی ها آشنایی داریم.
مصرف زیاد نمک: در گذشته شیوه نگهداری برخی موادغذایی مناسب نبود و از نمک زیاد استفاده می شد. البته این موضوع بیشتر محدود به قبایل بود و مردم شهر کمتر موادغذایی را با این روش نگهداری می کردند. ارتباط مصرف نمک با افزایش فشارخون نیز به اثبات رسیده است.
مصرف نوشیدنی های سنتی: برخلاف امروز، قدیمی ها نوشابه گاز دار نمی خوردند و بیشتر آب، دوغ و انواع شربت های سنتی مصرف می شد. به علاوه شربت سکنجبین، سرکه شیره و سایر عرقیات جایگاه ویژه ای در برنامه غذایی روزانه مردم داشتند. در حالی که امروزه نوشابه های گازدار جزو جدایی ناپذیر سفره های ایرانی هستند و مشکل های بسیاری به وجود آورده اند.
در کنار هم غذاخوردن: در حال حاضر افراد خانواده کمتر دور یک میز می نشینند و با هم غذا می خورند و این موضوع از نظر روانی تاثیر خوبی ندارد. در گذشته اعضای خانواده بیشتر وعده ها را در کنار هم می خوردند و لذت می بردند. ضرب المثلی است که می گوید: «با کسی غذا بخورید که از مصاحبت با او لذت می برید.» تحقیقات نشان می دهد هنگامی که از غذاخوردن لذت می بریم، هورمون هایی در بدنمان ترشح می شود که جذب غذا را افزایش می دهد و استرس را کم می کند.
سفره غذا، مقدس است. جایی است برای در کنار هم بودن و از مصاحبت با یکدیگر لذت بردن. در ضمن، غذا یک ابزار قوی برای برقراری دوستی هم است. بزرگ ترین قراردادهای سیاسی و اقتصادی سر میز غذا بسته می شود چون افراد در شرایطی که غذا می خورند، حال بهتری دارند و بهتر می توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند.
سرخ کردن بیش از حد موادغذایی: قدیمی ها موادغذایی را تا سر حد سیاه شدن سرخ می کردند اما امروز با زیان های سوزاندن روغن و سرطان زا شدن آن آشنا شده اند.
مصرف کمتر گوشت قرمز: در گذشته مصرف گوشت قرمز کمتر بود و در وعده شام بیشتر غذاهای حاضری مصرف می شد. امروزه متاسفانه میزان مصرف گوشت قرمز بالاتر رفته است. مصرف گوشت قرمز برای هیچ کس در شرایط عادی ممنوع نیست بلکه باید محدودیتی در مصرف آن اعمال شود. البته گوشت سفید به نوع قرمز آن ارجحیت دارد و باید حداقل به نسبت مساوی میل شود.
خیلی ها تصور می کنند خوردن هرچه بیشتر منابع غذایی حاوی آهن، باعث رفع سریع تر کم خونی آنها می شود در حالی که ۴۸ ساعت زمان لازم است تا آهن موجود در حد نیاز جذب شود و بقیه دفع می شود، بنابراین افرادی که به این ماده معدنی بیش از دیگران نیاز دارند، باید به این فاصله زمانی توجه کنند تا آهن بیشتری مورد استفاده بدنشان قرار گیرد.
مصرف بیشتر نان: نان در گذشته قوت غالب بود و مردم بیشتر نان و سیب زمینی می خوردند تا برنج. نان مخصوصا نان سبوس دار، حجم معده را بیشتر می گرفت و حس سیری بیشتری به فرد می داد. امروزه متاسفانه آردها سفید شده و فرایند تخمیر به خوبی روی نان انجام نمی شود بنابراین نان های مصرفی مانند گذشته نیستند.
آبپز کردن: یکی از روش های پختی که در قدیم و در حال حاضر همچنان رواج دارد، آبپز کردن است. بیشتر خورش های ما در آب پخته می شوند. جاانداختن خورش و حرارت بالا و طولانی به ماده غذایی دادن، عادت چندان خوبی نیست. البته حرارت طی پخت در آب به اندازه سرخ کردن آسیب نمی رساند ولی به هر حال وقتی بیش از حد غذایی را بپزیم حداقل ویتامین C آن از بین می رود.