وبلاگ تفریحی

دانلود آهنگ، دانلود فیلم، دانلود عکس، اس ام اس

وبلاگ تفریحی

دانلود آهنگ، دانلود فیلم، دانلود عکس، اس ام اس

به زنی که با آمدنش نیمه تیر ماه را گرم کرد:

 

 

درخت،

سایه ی زنی خیال پرداز بود

که وقتی کلاه گیسش را عوض می کرد

فصل ها جا به جا می شدند

زمستان می آمد

وسط فال قهوه

آینده را سرد می کرد

 

تنت اما

نیمه ی تیر ماه بود

ساعت 12 ظهر

 

حرف که می زدی

دهانم آب می افتاد

برای سیب های سرخ

 

نمیدانم بارانی که از چشم هایت می بارید

پاییز بود یا بهار

اما بارانی ام به کمد پناه برد

دهانش را بست

و به روز های آفتابی فکر کرد

 

تو زن نبودی

درخت خیال پردازی بودی

که نه در پنجره قاب شد

نه زمستانِ فنجان ها را ، بهار کرد

 

چه نهادی مجوز راهپیمایی می‌دهد؟

1730896_980

بر اساس آنچه روز گذشته توسط نمایندگان مجلس مطرح شده است، ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر مسئول صدور مجوز برای تجمع‌هایی با همین موضوع است. اما این تصمیم از چند منظر باید مورد توجه قرار گیرد. به موجب اصل هشتم قانون اساسی «در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه‌ای است همگانی و متقابل برعهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت. شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون معین می‌کند». در اصول ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی، همه مردم را متساوی‌الحقوق و به‌طور یکسان در حمایت قانون اعلام کرده است، بنابراین واضح است وظیفه و حق امر به معروف و نهی از منکر -نسبت به کل منکرات و محاسن- در انحصار هیچ فرد و گروهی نمی‌تواند باشد و همگان حق دارند بلکه موظف هستند که مفاد اصل هشتم را آنچنان که خود درک می‌کنند اجرا کنند. باید به‌معنای نزدیک و قریب کلمه «تجمع» در متن طرح توجه کرد. مقصود از «تجمع» این است که عده‌ای در جایی جمع شوند و به‌عنوان مثال با سخنرانی و شعاردادن، نظر خود را نسبت به موضوعی اعلام کنند. تجمع‌کنندگان بیش از این هیچ حقی ندارند و چنانچه از این مقدار تجاوز کنند حسب مورد قابل تعقیب و مجازات خواهند بود. تبصره۲ ماده۶ قانون فعالیت احزاب، مقرر می‌دارد که «برگزاری راهپیمایی‌ها با اطلاع وزارت کشور بدون حمل سلاح و درصورتی که به تشخیص کمیسیون ماده ۱۰ مخل به مبانی اسلام نباشد‌ و نیز تشکیل اجتماعات در میادین و پارک‌های عمومی با کسب مجوز از وزارت کشور، آزاد است». بر اساس اصل تفکیک قوا اختیارات وزارت کشور را نمی‌توان به ستاد احیای امر به معروف تفویض کرد. منظور این تبصره آن است که وزارت کشور علاوه بر صدور مجوز، مسئول امنیت و حفظ آزادی بیان و اجتماعات نیز در این موارد هست و چون نیروی انتظامی از جهت اداری تابع وزارت کشور است این وزارتخانه می‌تواند- و باید- امنیت این راهپیمایی‌ها و تجمعات را تأمین و حفظ کند. ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر دارای اختیارات وزارت کشور نیست. چنین اختیاراتی را با توجه به تفکیک قوا، نمی‌توان به آن تفویض کرد، بنابراین از یک‌سو چنانچه این ستاد چنین مجوزی را صادر کند قادر به حفظ امنیت راهپیمایی‌ها و تجمعات نیست. موضوع دیگر آنکه این ستاد به لحاظ در اختیار نداشتن امکانات و نیروی انسانی نمی‌تواند از خروج افراد راهپیما و تجمع‌کننده از حد تعیینی جلوگیری کند. تفویض اختیارات وزارت کشور درباره تجمعات و راهپیمایی‌ها به موجب قانون به ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر، مستلزم تشکیل و برپایی وزارتخانه‌ای در حد وزارت کشور است و از این‌رو هیچ توجیه منطقی ندارد.

راهکارهای قانونی پیگیری موبایل های سرقتی

این روزها تلفن همراه جزیی از زندگی ما شده و به موازات استفاده از آن، حوادثی که در راستای همراه داشتن این وسیله برای مردم رخ می‌دهد، نیز رو به افزایش است..

 این روزها تلفن همراه جزیی از زندگی ایرانی‌ها شده است و به موازات استفاده از آن، حوادثی که در راستای همراه داشتن این وسیله برای مردم رخ می‌دهد، نیز روبه افزایش است. کم نیستند افرادی که حین صحبت با تلفن همراه طعمه سارقان شده‌اند و حداقل آسیبی که به آنان وارد شده از دست دادن مالشان است.

اگر سارقی تلفن همراه شما را به سرقت برد، مشترک باید در زمان به سرقت رفتن گوشی‌ و یا مفقود شدنش ابتدا نسبت به سوزاندن سیم‌کارت اقدام کند؛ برای این کار باید به دفاتر امور مشترکین همراه اول مراجعه کرده و سیم‌کارتش را بسوزاند.

در زمان سرقت گوشی‌های تلفن همراه، معمولا مخابرات پس از اطلاع مشترک، از طریق شماره سریال ۱۷ رقمی که در گوشی‌ و پکیج آن‌ قرار دارد، به پیگیری و ردیابی گوشی‌ها اقدام می‌کند و مشترکانی که این شماره را ندارند، می‌توانند با زدن کلید ستاره و سپس مربع و در نهایت عدد (۰۶) و دوباره کلید مربع، از این شماره مطلع شوند.

همچنین مشترکان سیم‌کارت‌های ایرانسل در این مواقع ابتدا باید به سوزندان سیم‌کارت اقدام کنند و برای قطع خط هم می‌تواند به نمایندگی‌های مجاز و مراکز خدمات رسمی ایرانسل مراجعه کند و هم می‌تواند از یک خط ایرانسل با شماره ۷۰۰ و یا از سایر خطوط با ۰۹۳۷۷۰۰۰۰۰۰ تماس بگیرد و به صورت تلفنی و توسط اپراتور و پس از احراز هویت، خط را قطع موقت کند.

مشترکان ایرانسل می‌توانند به صورت اینترنتی هم از طریق Ecare.irancell.ir خط خود را قطع موقت کنند؛ روش قطع از طریق تماس با مرکز تماس یا اینترنت در هر ساعت از شبانه روز و از هرجای دنیا امکان‌پذیر است.
برای احقاق حق خود قبل از هر چیز باید به دادسرای عمومی و انقلاب محل وقوع جرم مراجعه و با ارایه مدارک مالکیت و مدارک هویتی به دادسرا شکایتی را با عنوان انسداد و ردیابی سیم کارت مطرح کنید. برای پیگیری این موضوع شرکت‌های عمومی مخابرات هم می‌توانند سیم کارت را مسدود و ردیابی و نتیجه آن را به دادسرا اعلام کنند.

اما این کار را در ارتباط و با دستور دادسرا انجام می‌دهند و شخص به طور مستقیم نمی‌تواند با این شرکت‌ها ارتباط مستقیم داشته باشد. با ارایه درخواست شما، دادسرا شماره کدی را که روی تلفن همراه وجود دارد یادداشت می کند و با احراز هویت، یک برگ گواهی به شما می‌دهد مبنی بر اینکه نه تنها سیم کارت شما مسدود شود بلکه پرینت‌های مکالمات و پیام کوتاه شما نیز به دادسرا ارایه شود.

این اقدام به این دلیل صورت می‌گیرد که از تاریخی که شما سرقت تلفن همراه خود را اعلام می‌کنید امکان دارد سارق یا سارقان مکالمه‌ای با تلفن شما داشته باشد که شرح آن‌ها و شماره گیرنده می‌تواند به روند تحقیقات کمک کند.

بعد از آن، از طریق اپراتورهای تلفن همراه گوشی شما ردیابی خواهد شد و در نهایت نتیجه آن به دادسرا اعلام خواهد شد. برای مثال اعلام می‌شود که گوشی شما یا با شماره خاصی در حال فعالیت است یا در منطقه‌ای در حال استفاده است. اگر سیم کارتی در گوشی به سرقت رفته موجود باشد، از طریق شماره و مالکیت آن پیگیری می‌شود و اگر هم منطقه آن مشخص شده باشد، پیگیری و یافتن آن از طریق ضابطین دادگستری آگاهی یا کلانتری انجام می‌شود.
طبق اعلام، گوشی‌های سرقت شده معمولا به فروش می‌رسند، بنابراین کارشناسان تاکید دارند که افراد باید در خرید گوشی‌ها دقت داشته باشند تا نسبت به خرید انواع معتبر و دارای شناسنامه اقدام کنند، زیرا در نهایت فردی که اینگونه گوشی را بدون فاکتور خریداری کرده، مقصر و مجرم شناخته می‌شود.

هیتلر بجای خودکشی فرار کرد!

یک نویسنده یهودی جدیدا مدعی شده است که هیتلر تا قبل از مرگ در شهر۱۲ هزار نفری لیورمانتو برزیل زندگی کرده و مردم آنجا او را با لقب آلمانی پیر خطاب می کردند.

مجله مهر: سیمونه، نویسنده یهودی مدعی آن است که هیتلر بجای خودکشی به آرژانتین گریخته و پس از به ماتو گروسو در برزیل وارد شده است. او گفته است که عکس بالا در سال ۱۹۸۴ و دو سال قبل از مرگ هیتلر گرفته شده است. مطابق با این ادعا هیتلر در این عکس کنار نامزد خود است.

سیمونه که «هیتلر در برزیل؛ زندگی و مرگ» را به نگارش درآورده، مدعی است که دوستان هیتلر نقشه گنجی را به او داده و هیتلر نیز در پی یافتن این گنج بوده است. او اصرار دارد که بگوید هیتلر از معشوقه خود برای مخفی نگاه داشتن هویت واقعی اش استفاده کرده است.


 

نویسنده خودکشی هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ را رد کرده است و درخواست کرده که برای اثبات ادعایش دوباره آزمایش DNA گرفته شود. او گفته است که: «من هم در ابتدا به این ایده خندیدم و فکر می کردم یک شوخی است، اما کم کم متقاعد شدم که داستان صحت دارد.»

سیمونه دو سال در شهری کوچک در نزدیکی  مرزهای بولیویا حضور داشته و این نظریه را پایه گذاری کرده است.

پس از جنگ جهانی نیز تاریخ نگارانی ادعا کردند که هیتلر در آلمان نمرده است و او پس از خروج از آلمان به آمریکای جنوبی رفته است. «ویلیامز» و «دونستان» در کتابی که سال ۲۰۱۱ درباره هیتلر منتشر شد ادعا کرده بودند که هیتلر با «اوا براون» به سوی پاتاگونیا در آمریکای جنوبی فرار کرده و پیش از آن که در سال ۱۹۶۲ در سن ۷۳ سالگی بمیرد با دو دختر خود زندگی کرده است.

گفتنی است بعدها این نظریه توسط یک فرد آرژانتینی به فیلمی مستند نیز تبدیل شد.

اخبار شمال