ﯾﻪ ﻣﺎﺭﻣﻮﻟﻜﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﻣﺸﻬﺪ ﻣﯿﺸﻪ : « ﻣﺶﻣﻮﻟﻚ » ،ﻣﯿﺮﻩ ﻣﻜﻪ
ﻣﯿﺸﻪ : « ﺣﺎﺝﻣﻮﻟﻚ » ، ﻣﯿﺮﻩ
ﺷﺎﻩﻋﺒﺪﺍﻟﻌﻈﯿﻢ ﻣﯿﺸﻪ : «ﺷﺎﻣﺒﻮﻟﻚ » ، ﻣﯿﺮﻩ ﻗﻢ ﻣﯿﺸﻪ :
«ﻗﻤﺒﻮﻟﻚ » ، الان رفته ﻗﺰﻭﯾﻦ شده :
« ﺍﻧﮕﻮﻟﻚ
احترام فرزند واجب است به فرزندان خود نیکی کنید که بهشت زیر پای فرزندان است
تازه زضایتشونم باید جلب کنیم کصافطارو
ﻋﺰﯾﺰﻡ ﭼﺘﻪ؟
ﺳﺮﺩت شده؟
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﻐﻠﻢ؟
(گفتگوی ﺩﯾﺸﺐ من با متکام)
پیام بهاران سایت نشریه سیاسی – فرهنگی بوکان شروع به فعالیت نمود.
مخاطبان نشریه پیام بهاران می توانند از طریق ا
مکانات ارتباطی این سایت مطالب خود را جهت چاپ در نشریه پیام بهاران ارسال نمایند.
همچنین نسخه های نشریه پیام بهاران به صورت pdf برای کاربران قابل دانلود خواهد بود.
به عمل معرفی اشخاص داستان و پرورش آنها در جهت مورد نیاز داستان، شخصیت پردازی میگویند. شخصیت یکی از ستون های یک داستان است . و شخصیت پردازی کار سختی برای داستان نویس است . آنقدر این موضوع اهمیت دارد که عنصر شخصیت تبدیل شده به کی از عناصر شش گانه داستان و همینطور قدرت تحلیل و نگاه یک نویسنده را میتوان از شخصیت پردازی او در کارهایش شناخت . اگر در داستان انگیزه ها مطرح باشد شخصیت مطرح است.

هر چه شناخت آدم از شخصیت های مختلف بالا باشد ، قطعا میتواند در داستان شخصیت را دقیق تر توصیف کند و نشان بدهد . به عنوان مثال شما یک درخت را از نزدیک دیده اید و برگها و تنه آن را لمس کردید . زیر سایه آن استراحت کردید . وقتی میخواهید آن درخت را در داستانتان توصیف کنید هم جزئیات را و هم احساس خود را از آن درخت بیان میکنید . و توصیف شما دقیق و تصویری و زنده میشود . و از حالت کلی و توصیف بی فایده در میآید .
برای پرداخت و توصیف شخصیت هم شما باید شخصیت ها را بشناسید . حتی از نزدیک با شخصیت هایی که میخواهید آنها را توصیف کنید برخورد داشته باشید . تا شخصیت داستان شما زنده و پویا و از طرف مخاطب درک شود و مخاطب با او احساس نزدیکی کند. برای پرداخت شخصیت در داستان ها چهار راه عمده وجود دارد :
1-عمل و کنش آنها (انگیزه اعمال هم مهم هستند) 
2-صحبت و گفتگوی شخصیت
3-دادن اطلاعات مهم درباره ظاهر او
4-اظهار نظر دیگران درباره او و نوع رفتار با او.
چند راه فرعی هم برای شخصیت پردازی وجود دارد . یکی از آنها حس گیری نویسنده است. یعنی نویسنده خود را جای شخصیت بگذارد. حس گیری در سبک رئالیسم پیشینه زیادی دارد. یکبار نویسنده ای برای درک شخصیتی که در داستان قرار بود مسموم شود ، سم ضعیف شده به خود تزریق کرد ! (عجب نویسنده ی... )
اما بر اساس پیشنهاد بسیاری از نویسنده های حرفه ای ، برای شخصیت پردازی در داستانتان از شخصیت های زنده که دیده اید و با آنها در ارتباط هستید ، شخصیت داستانتان را بسازید .
نکته دیگر : تحول در شخصیت در داستان سه نوع است . تحول در منش . تحول در سرنوشت. تحول در عقاید.
پیشنهاد خودم این است که آدم هر چه ارتباطش با مردم بیشتر و صمیمی تر باشد ، آدم ها را دقیق تر و بهتر میشناسد . مثل آنهایی که تاجر هستند آن هم از نوع اصیل و قدیمی، که واقعا روانشناس های حرفه ای و مردم شناس های دقیقی هستند . خلاصه شخصیت پردازی خیلی مهم است . خیلی از داستان های بزرگ از شخصیت های خاص و دقیق خود بزرگ شده اند. البته همانطور که در ابتدای نوشته ذکر شد شخصیت پردازی کار ساده ای نیست .
بخش دیگر مطالعه کتب شخصیت شناسی و روانشناسی آدم ها است . کتب بسیاری هم درباره شخصیت پردازی از نگاهی فنی و هنری وجود دارد. اما من دو کتاب جامع و علمی میشناسم که بسیار خوب هستند. کتب نظریه های شخصیت دوان شولتز و یا روانشناسی روابط انسانی رابرت بولتون دو کتاب دقیق و جامعی هستند . این کتب در رشته روانشناسی کتب مهم و بزرگی هستند.درباره شخصیت حرف و نظریه بسیار بسیار بسیار زیاد است . اما تا حد مقدماتی و کلی در باب شخصیت در داستان به همین بسنده میکنیم .
در آخر، هیچ چیز ارتباط صادقانه و صمیمی با شخصیت های دور و اطرافمان، و پرسیدن از آرزو هایشان، و از غم و شادی شان، و از خواسته هایشان، نیست. مخصوصا برای ما که اسم خود را گذاشتیم نویسنده !
ان شاءالله ادامه دارد...
مـن کـه در پـیـچ و خـم جـاده ی دنـیـا ماندم
دردم این است چـرا این هـمـه تـنـهـا ماندم؟
یک نـفـر نـیـسـت به داد مـن تـنـهـا برسـد؟
در پـی «راه بـلـد» در دل صـحـرا مـانـدم
حلّ این مشکل امـروز به دسـت فـرداسـت
چند سالی است کـه در حـسـرت فردا ماندم
در حـقـیـقـت شـده آیـا کـه بـپـرسـم از خود
چـه قـدر مـنـتـظـر یـوسـف زهـرا مـانـدم؟
مـن بـه دنـبـال تـو امّا تـو کـنـارم هـسـتـی
آه ... مـن بـا لـب تـشـنـه، لـب دریـا مـانـدم
چه کسی گفته که تـو غایبی آقـا؟ غلط است
مــن آلـوده در ایـن غـیـبـت کـبـری مـانـدم
نـوکری روسـیـه ام ... جـای تـعـجّـب دارد
بـا تـمــام بــدی ام بـاز هـــم «آقــــا» دارم
یـا بـگــویـیـد: بـیـا یـا کـه بـگــویـیـد: بـرو
خسته ام بـس که در ایـن شـایـد و امّا مـانـدم
پـســر فـاطـمـه نـگــذار کــه نـاکـام شــوم
جلوه کـن مـنـتـظـر جلـوه ی طـاهـا مـانـدم
کـربلا ... پای پیاده ... چـه قـدر می چـسـبـد
مـن کـه امسال هـم از کـرب و بلا جا ماندم
چهل روز گذشت... چهل روز بی حسین(ع) گذشت... چهل روز از آن غروب ماتم گذشت... و این چهل روز بر زینب(س) چگونه گذشت؟!...
اربعین در راه است...
خوشا به سعادت جهادیانی که به خیل عظیم زوار حسینی پیوستند و راهی دیار یار گشتند...

انشالله خدا توفیق بده سالهای آینده با دوستان جهادی همگی با هم عازم این پیاده روی عاشقانه باشیم... .