تو می دانی چه هستی  مراز خود خبر کن 

بگو یارا چرا مستی  مرا از خود خبر کن

دمی بنگر چرا پستی دمی با خود سفر کن

چرا غرقه شدی در تنگدستی  به نیکی جامه تر کنن

به غفلت بت پرستی   از غفلت تو  حذر کن

به ظلمت پای بستی  به یادش شب سحر کن

به امداد نگاهش دل نبستی دمی با او سفر کن 

بدان او هست همه امکان هستی  توبا یادش ظفر کن 

بدان او هست غنای شور ومستی به یادش شب سحر کن