| آیت الله وحید خراسانی |

|
زائران کربلا برای فرج امام زمان عج ...
|
|||
![]() |
![]() |
![]() |
|
| سلیمان کبیر نوری | استاد صباح | محمدعالم افتخار | |
|
آیاپاکستان اصلی را شناخته ایم؟؟؟ قسمت اول |
جوانان افغانستان علیه "پیرسالاری" وجوانمرگی؛ آگاهانه و متحدانه به پا خیزید _ قسمت 4 |
![]() میرعبدالواحد سادات |
![]() |
| احقاق حقوق مردم و یا اتلاف آن؟ | 193 : هشدار به ملا عمر برنامه های قبلی شفیع عیار |

علامه امینی تعریف کرده است که:
مدتها فکر میکردم که خداوند چگونه شمر ملعون را عذاب میکند؟
و جزای آن تشنه لبی و جگر سوختگیِ حضرت سیدالشهدا (ع) را چگونه به او میدهد؟

ناگهان دیدم هوا رو به گرمی نهاده و هر لحظه گرمی هوا و سوزندگی صحرا بیشتر میشد، دیدم از دور کسی به طرف من میآید و هرچه او به من نزدیکتر میشد هوا گرمتر می شد گویی همه این حرارت از آتش اوست، در خواب به من الهام شد که او شمر، قاتل حضرت سیدالشهدا(ع) است. وقتی به من رسید دیدم هوا به قدری گرم و سوزان شده است که دیگر قابل تحمل نیست، آن ملعون هم از شدت تشنگی به هلاکت نزدیک شده بود، رو به من نمود که از من آب بگیرد، من مانع شدم و گفتم: اگر هلاک هم شوم نمیگذارم از این آب قطرهای بنوشد.
حمله شدیدی به من کرد و من ممانعت مینمودم، دیدم اکنون کوزهها را از دست من میگیرد لذا آنها را به هم کوبیدم، کوزهها شکسته و آب آنها به زمین ریخت، چنان آب کوزهها بخار شد که گویی قطره آبی در آنها نبوده است، او که از من ناامید شد رو به استخر نهاد، من بیاندازه ناراحت و مضطرب شدم که مبادا آن ملعون از آب استخر بیاشامد و سیراب گردد، به مجرد رسیدن او به استخر، آب استخر خشک شد چنان که گویی سالهاست یک قطره آب در آن نبوده است. درختان هم خشک شده بودند، او از استخر مأیوس شد و از همان راه که آمده بود بازگشت. هرچه دورتر میشد، هوا رو به صافی و شادابی و درختان و آب استخر به طراوت اول بازگشتند.
به حضور امیرالمؤمنین(ع) شرفیاب شدم، فرمودند: خداوند متعال این چنین آن ملعون را جزا و عقاب میدهد، اگر یک قطره آب آن استخر را مینوشید از هر زهری تلخ تر و هر عذابی برای او دردناک تر بود. بعد از این فرمایش از خواب بیدار شدم.
«لعن الله قاتلیک یا اباعبدالله الحسین»

اندر می خانه ی خویش دلواپسی ها دارم
از چشم زهر بینم اشک ها به انتظار دارم
چون رود گذر میکند فارق از این دلم
حاصل چندی عمر خاطره ها زه دل دارم
گل به بهارش طراوت می دهد بر سینه ی من
نفسی ده که چاره ی کار زه کوی دوست دارم
سبوی این عمر چندی گذشته به صبر عیوب
آخر شکیبی ای دل کجا گویم که منم دلدار دارم
بی آشیانه بلبل کجا رود در این باران طوفانی
که قهر خدا بر دل شکسته ها گریه ها دارم
دلی را به حکم خدا به امانت میکشیم که سنگینیش کمر را خم میکند , و چشمانم بی خواب
تاریکی را با افکار پریشان سپری میکند و هوای دلم را در تنهایی شب به نوشته هایم میبخشم
تا یادگاری از تپش های قلبم به روزگار دهم
نمی دانم آن خواب سنگینم بر بی خوابی هایم کم رنگ گشته است
و ماه بر پیکر نگاهش اشک را از چشمه میگیرد
چندی هستم و چندی میروم و نمیدانم بر هوای ابر ناک چه گشته است که صداقت باریدن را
از دست داده است
گاهی همچو رود میروم و بر فکر دریا شدن جان میدهم و بر روزگار میسایم و پش می روم
اما کبوتر های بی آشیانه کجا دارند جز آغوش زامن آهو
| آیت الله وحید خراسانی |

|
زائران کربلا برای فرج امام زمان عج ...
|
|||
![]()
اعتبار اربعین امام حسین (ع) از قدیم الایام میان شیعیان و در تقویم تاریخی وفاداران به امام حسین (ع) شناخته شده بوده است. کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ طوسی از روایات فراوان در باره تقویم مورد نظر شیعه در باره ایام سوگ و شادی و دعا و روزه وعبادت است، ذیل ماه «صفر» مینویسد: نخستین روز این ماه(ماه صفر) (از سال 121)،روز کشته شدن زید بن علی بن الحسین است.
روز سوم این ماه(صفر) از سال 64روزی است که مسلم بن عقبه پرده کعبه را آتش زد و به دیوارهای آن سنگپرتاب نمود در حالی که به نمایندگی از یزید با عبدالله بن زبیر در نبرد بود.