باید قلبت را آنقدر از عاطفه لبریز کنی

که اگر روزی افتاد و شکست

همه جا عطر گل یاس پراکنده شود...

...

یاس...

برایم بوی خاطرات شیرین هنوز نیامده را دارد...

بوی درختی که قرار است سایه ی من و آرام و رفیق جان باشد...

+به گمانم کسی به ذهنش هم خطور نکند که "آرام" چه هویتی دارد...

نه رفیق جان؟

...

دلم را باید تربیت کند...خودش...

وگرنه من...

من تمام هستیم را دخیل نگاهت کرده ام....